Haptonomie gaat uit van de mens in zijn totaliteit. Lichaam en geest vormen samen één geheel van waaruit je reageert op de wereld om je heen. Een balans tussen je voelen, denken, willen en doen is nodig om vertrouwd te zijn met jezelf en je manier van reageren op je omgeving.

Haptonomie is een wetenschap die is gebaseerd op onderzoek naar de relaties tussen lichaam en geest en over normen en waarden van het gevoelsleven. Haptonomie bestudeert het lichaam niet als iets wat we hebben, maar als dat wat we zíjn. Hierbij zijn de ontwikkeling van het menselijk gevoelsleven met aandacht voor houdingen, bewegingen en gebaren en het verband hiertussen binnen relaties en contacten belangrijke aandachtspunten.

Haptonomie is een relatief jonge wetenschap, die voortdurend in ontwikkeling is. De grondlegger is Frans Veldman sr., die met zijn boek “In contact zijn, wetenschap van de affectiviteit” de aanzet heeft gegeven tot de ontwikkeling van de haptonomie in bredere zin. Recentelijk is zijn boek “Levenslust en Levenskunst” uitgegeven in de Nederlandse taal, waarin hij de geschiedenis van de haptonomie en de gevoelsontwikkeling uitgebreid beschrijft.

Haptonomie is een wijze van leven, denken en handelen met nadruk op affectieve, gevoelsmatige waarden. Het betreft het ontplooien van de persoonlijke mogelijkheden tot eigenheid, individualiteit en authenticiteit van ieder persoon, maar nadrukkelijk in verbondenheid en gevoelsmatige wisselwerking met de omgeving.

In het leven van alledag wordt haptonomie onbewust toegepast in relaties en omgang met zaken. Met de hele persoon die je bent, sta je in de wereld en ga je om met alles wat hierin gebeurt. Emoties, pijn, angst, grenzen, liefde en intimiteit uiten zich via je lichaam. Om goed te kunnen luisteren naar je lichaam, is het belangrijk dat je serieus neemt wat je voelt. Je bent je er van bewust wat lichamelijke signalen en gevoelens voor jou betekenen in je dagelijks leven en je manier van omgaan met anderen.

Enkele voorbeelden van haptonomie: